روابط عمومی و نقش آن در سازمان ها

به گزارش اخبار ساختمان، روابط عمومی، هنر و علم اجتماعی است که درون و برون دستگاه را به هم پیوند می دهد. روابط عمومی حافظ منافع دستگاه مربوطه و مردمی است که با آن سروکار دارند. امروزه به نظر می رسد که معیارهای قالب در جامعه ما بی توجهی به ارزش های نهفته در کار روابط عمومی هاست به طوری که این امر باعث شده در بسیاری از سازمان ها، بخش روابط عمومی مبدل به بخش تبلیغات سازمان شود و کمتر به مفاهیم و ارتباطات دوسویه بپردازد.

سازمان را می توان به عنوان سیستمی از پردازش اطلاعات درنظر گرفت که اطلاعات مرتبط با هدف را از محیط گرفته و آن را همان گونه که برای اثربخشی سازمانی موردنیاز است پردازش کند. با این اوصاف، داشتن اطلاعات موثق و به موقع با توجه به هدف و ساختار سازمان ها، بزرگترین سرمایه یک سازمان به حساب می آید و حیات سازمان به داشتن یک ارتباط دوسویه درون سازمانی و برون سازمانی، انجام تبلیغات و کسب اطلاعات به روز و مفید بستگی دارد. از آنجایی که روابط عمومی پل ارتباطی سازمان و مخاطبان آن است، در این جاده دوطرفه قادر است سیاست ها، برنامه ها و عملکردهای سازمان را به مخاطبان از یک سو و نیازها، خواست ها، دیدگاه ها و نظرات مخاطبان را به سازمان از سوی دیگر منتقل کند. هرچه این شبکه توزیع و تقاضا، برنامه ریزی شده تر و منسجم تر رفتار کند سازمان و مخاطبان آن ضمن رضایتمندی از وضعیت ارتباط، درجایگاه خود ارتقاء می یابند.

روابط عمومی به عنوان یک نهاد ارتباطی متعلق به جامعه مدرن است. این ساختار در بسیاری از کشورهای پیشرفته و صنعتی در جایگاه واقعی خود قرار گرفته ولی در جوامع جهان سومی این ساختار بیشتر تقلیدی و دچار روزمرگی و پراکنده کاری شده است.

روابط عمومی ها به دلیل جایگاه راهبردی زیربنایی خود می توانند سازمان های مختلف را در همگامی با پیشرفت و تحولات جهانی یاری دهند، چرا که روابط عمومی یک واحد پویا و ارگانیک سازمانی است که هیچ گاه در آن سکون و تعطیلی وجود ندارد.

حیات سازمانی مستلزم فعالیت مداوم روابط عمومی هاست و سازمان بدون روابط عمومی زنده و پویا، موفق و اثربخش نخواهد بود. آن چه حائزاهمیت است، ماهیت غیرمادی وظایف و مسئولیت های روابط عمومی هاست. بدین معنا که اولا: تمامی پیکره سازمان با روابط عمومی در ارتباط است. ثانیا: روابط عمومی فعالیتی است مبتنی بر فرهنگ، اجتماع، گروه ها، باورها، اندیشه ها و ... .

درواقع یکی از مبانی توسعه سازمانی، روابط عمومی است. به دلیل آن که روابط عمومی، پایگاه اطلاعاتی و ارتباطی سازمان است. پس نادیده گرفتن روابط عمومی، یعنی نادیده گرفتن حجم وسیعی از مخاطبان و اهمیت ندادن به پاسخگویی، یعنی عدم اعتقاد به کارگروهی و مشارکتی که با نگرش سازمان یافته مغایرت دارد. سازمان به عنوان یک سیستم اجتماعی باهدف و وظایف مختلف نیازمند آن است که توسط روابط عمومی خود به جامعه، مطبوعات، مدیران و ... معرفی شود.

باتوجه به اینکه در سازمان های برتر، همه واحدها علاوه بر نقش های سنتی، نقش های دیگری نیز ایفا می کنند تا سازمان را به جایگاه برتر برسانند، واحد روابط عمومی نیز در راستای نیل به اهداف سازمانی، دارای وظایف سنگینی بوده و نقطه عطف دیگر واحدها محسوب می شود.

هدف از فعالیت‌های بخش روابط عمومی سازمان‌ها این است که با متقاعد‌کردن مخاطب‌ها، آن‌ها را حامی و طرفدار برند کنند. روابط عمومی برای بهبود وجهه و شهرت کسب‌و‌کارها تلاش می‌کند و برای این هدف باید از رسانه‌های مختلف و شبکه‌های اجتماعی استفاده کند.

با گسترش سریع رسانه‌های دیجیتال و نفوذ فزاینده بر روی افکار عمومی، روابط عمومی در سازمان‌ها به واحدی مهم، قدرتمند و تأثیرگذار تبدیل می شوند که می‌توانند مسیر رشد یک شرکت را تغییر دهند. از ایجاد و مدیریت شهرت گرفته تا افزایش فرصت دیده شدن و آگاهی از برند.

روابط عمومی به عنوان کاتالیزور برای گسترش کسب‌وکار عمل می‌کند و فرآیندی که طی می‌شود فراتر از اقدامات بازاریابی سنتی است. ایجاد اعتبار و اعتماد، مدیریت مؤثر بحران، ایجاد پوشش رسانه‌ای مثبت، تأثیرگذاری روی افکار عمومی و تعامل با مخاطبان هدف، مسیر فرصت‌های جدید را هموار می‌کند و باعث جذب مشتری بیشتر می‌شود.

هم‌چنین، روابط عمومی نقشی اساسی در پرورش روابط همکاری و سرمایه‌گذاری، اعمال رهبری و ایجاد خط فکری و موقعیت‌یابی کسب‌وکارها برای مشارکت‌های صنعتی دارد و با تقویت امکان همکاری‌ها و مشارکت‌های استراتژیک، شبکه‌ای ارزشمند ایجاد می‌کند که در نهایت به رشد کسب‌وکار منجر می‌شود.

ماهیت فعالیت‌ بخش روابط عمومی به شکلی است که هر سازمانی بدون شک حتی اگر به طور روزمره به آن نیازی نداشته باشد، روزی کمبود این واحد را در کسب‌وکار خود حس خواهد کرد.

نگاشته شده به قلم حسینی – مدیرروابط عمومی اتحادیه صنف مشاوران املاک تهران