از سیاستگذاری مسکن تا تحول در سرمایه گذاری و فناوری

به گزارش اخبار ساختمان، یکی از موضوعات محوری این رویداد، آینده سیاست‌گذاری مسکن و نحوه تأمین مسکن برای اقشار و گروه‌های مختلف جامعه است. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که نمی‌توان با یک الگوی واحد، پاسخگوی نیاز تمام خانوارها بود. تفاوت در سطح درآمد، تعداد اعضای خانوار، مرحله زندگی، توان بازپرداخت، محل سکونت و ترجیحات خانوار، ضرورت حرکت به سمت ارائه نسخه‌های متنوع و متناسب با نیاز و شرایط خانوارها را اجتناب‌ناپذیر کرده است.

بر این اساس، سیاست مسکن آینده باید از رویکرد «یک نسخه برای همه» فاصله گرفته و به سمت طراحی سبدی از راهکارها شامل مالکیت، اجاره، اجاره‌داری حرفه‌ای، مسکن استطاعت‌پذیر، مسکن حمایتی و الگوهای متنوع تأمین مالی و تولید حرکت کند؛ به‌گونه‌ای که سیاست‌های زمین، تسهیلات، مالیات، تولید و اجاره در کنار یکدیگر و متناسب با گروه هدف طراحی شوند.

در کنار سیاست‌گذاری مسکن، محور «آینده سرمایه‌گذاری در صنعت ساختمان؛ فرصت‌ها، چالش‌ها و راهبردها» به بررسی شرایط اقتصادی سرمایه‌گذاری، ریسک‌های پروژه، موانع ورود سرمایه و راهکارهای افزایش جذابیت سرمایه‌گذاری در بخش ساختمان اختصاص دارد. ایجاد ثبات و پیش‌بینی‌پذیری در مقررات، کاهش زمان و هزینه فرآیندهای تولید و فعال‌سازی ظرفیت بخش خصوصی از جمله الزامات تقویت سرمایه‌گذاری در این بخش است.

همچنین در محور «آینده اقتصاد و تأمین مالی صنعت ساختمان؛ از سیاست‌گذاری تا سرمایه‌گذاری»، مدل‌های تأمین مالی پروژه‌های ساختمانی، ظرفیت نظام بانکی و بازار سرمایه و ابزارهای نوین تأمین مالی مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ چرا که بدون ایجاد جریان پایدار سرمایه، افزایش ظرفیت تولید مسکن و توسعه صنعتی ساختمان امکان‌پذیر نخواهد بود.

محور «آینده فناوری در ساختمان؛ از نوآوری تا بهره‌وری» نیز بر ضرورت عبور از الگوهای سنتی ساخت و حرکت به سمت صنعتی‌سازی، فناوری‌های نوین، دیجیتال‌سازی و هوشمندسازی تأکید دارد. استفاده از فناوری‌های جدید می‌تواند با کاهش زمان ساخت، کنترل هزینه، کاهش پرت مصالح و ارتقای کیفیت، زمینه افزایش بهره‌وری و رقابت‌پذیری صنعت ساختمان را فراهم کند.

وجه تمایز این رویداد، نگاه همزمان به سیاست‌گذاری مسکن، نیاز خانوار، اقتصاد ساختمان، سرمایه‌گذاری، تأمین مالی و فناوری است؛ چرا که حل مسئله مسکن صرفاً با افزایش تولید یا افزایش تسهیلات محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند تطبیق مدل تولید و تأمین مالی با نیاز واقعی بازار و توان اقتصادی خانوار است.

از این منظر، «آینده صنعت ساختمان ایران» تلاش می‌کند به این پرسش اساسی پاسخ دهد که چگونه می‌توان با اصلاح سیاست‌گذاری، تنوع‌بخشی به مدل‌های تأمین مسکن، جذب سرمایه، توسعه فناوری و افزایش بهره‌وری، برای گروه‌های مختلف جامعه متناسب با نیاز و شرایط اقتصادی آنها، راهکارهای واقعی و قابل اجرا ارائه کرد.