گرانی مصالح، سازندگان را به سمت گزینههای اقتصادیتر سوق داد
به گزارش اخبار ساختمان، صنعت ساختمان در نیمه اول سال 1405 در شرایطی قرار گرفته که شاید تا قبل از این سابقه نداشته است. از یک طرف، جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران که از 9 اسفند 1404 شروع شد، زنجیره تأمین مصالح ساختمانی کشور را با اختلالات بسیار جدی روبهرو کرد. از طرف دیگر، حمله به کارخانههای فولادی و پتروشیمیها ضربه مستقیم به تولید داخلی زد. نتیجهی این اتفاقات کاملاً ملموس است؛ سازندگان برای ادامه فعالیت، همواره در تلاش هستند تا در انتخاب متریال یک بازنگری جدی داشته باشند و مصالحی را پیدا کنند که از لحاظ کاربردی بتواند نیازها را پوشش دهد و در عین حال قیمت مقرونبهصرفهتری داشته باشد.
افزایش هزینه ساختوساز، تصمیمگیری سازندگان را تغییر داد
طبق دادههای رسمی که مرکز آمار ایران منتشر کرده، قیمت مصالح ساختمانی در زمستان 1404 به طور متوسط 61 درصد نسبت به زمستان سال قبلتر، افزایش پیدا کرد. این رقم بعد از شروع درگیریهای نظامی و آسیبدیدگی واحدهای پتروشیمی و صنایع فولادی، وارد فاز جدید شد.
رئیس انجمن انبوهسازان استان تهران، در اواخر فروردین 1405 اعلام کرد که قیمت مصالح ساختمانی با در نظر داشتن وضعیت تخریب پتروشیمیها و فولادیها بین 50 الی 60 درصد افزایش پیدا کرده است.

تغییر تصمیم سازندگان؛ چرا این بار اوضاع فرق دارد؟
تفاوت وضعیت نیمه اول 1405 با سالهای قبل در ماهیت این شوک اقتصادی است. در گذشته، گرانی مصالح بیشتر به خاطر تورم ارزی رخ میداد و سازندگان این فشار را با افزایش قیمت فروش، به خریداران انتقال میدادند. اما این بار، سه عامل کاهش عرضه داخلی ناشی از آسیب به زیرساختهای تولیدی، افزایش نرخ ارز و رکود تقاضا به طور همزمان رخ داده و امکان این انتقال فشار را بسیار دشوار کرده است. برآوردها در این زمینه به ما نشان میدهند که هزینههای ساخت در برخی از پروژهها به بیش از 2 برابر رسیده و پروژههای نیمه کاره با بحران تأمین مالی جدی روبهرو شدهاند.
ویدیو گرانی مصالح
https://www.namasha.com/v/c8KA7cjz
بازار به سمت متریالهای اقتصادیتر حرکت میکند
در چنین فضایی که شاهد آن هستیم، منطق اقتصادی سازندگان را به سمت جایگزینی مصالح سنتی با گزینههای ارزانتر و با دوامتر سوق میدهد. آهن آلات که در 18 ماه گذشته تقریباً دو برابر افزایش قیمت داشتند، سیمان، بتن و مصالح پتروشیمیمحور؛ تمامی آنها از گرانیهای شدیدی رنج میبرند. در این بین، برخی مواد مرکب و مصالح نوین به علت این که کمتر به زنجیرههای تأمین آسیبدیده وابسته هستند، توانستهاند ثبات نسبی قیمتی خود را حفظ نمایند و توجه پیمانکاران و انبوهسازان را جلب کنند.
این تغییر رفتار فقط در حرف نیست، بلکه در بازار مسکن هم نشانههایی از آن را میبینیم. افزایش معاملات خانههای با متراژ کمتر، محبوبیت طرحهای اجرایی سبکتر و روی آوردن سازندگان به پوششهای سطحی جایگزین، از جمله تغییراتی به شمار میروند که کارشناسان بازار در نیمه اول 1405 به آن اشاره نمودهاند.

چوب پلاست در میان گزینههای مورد توجه سازندگان
از بین مصالح جایگزینی که در شرایط کنونی مورد توجه قرار گرفتهاند، چوب پلاست (Wood Plastic Composite یا WPC) جایگاه خاصی پیدا کرده است. این ماده کامپوزیتی که از ترکیب آرد چوب با انواع پلاستیک (PVC، PE یا PP) تولید میشود، از مزیتهایی برخوردار است که در شرایط بحرانی کنونی ارزش دوچندانی پیدا میکند.
چوب طبیعی در زمستان پارسال، به تنهایی نزدیک به 96 درصد افزایش قیمت را تجربه کرد، در حالی که چوب پلاست به علت استفاده از مواد بازیافتی و فرایند تولید متفاوت، همواره گزینهای رقابتیتر از بسیاری از مصالح سنتی محسوب میشود. به همین دلیل، بسیاری از پروژههای ساختمانی و محوطهسازی به سمت استفاده از چوب پلاست ارزان قیمت باکیفیت روی آوردهاند تا ضمن کاهش هزینهها، از مزایای فنی و دوام بالای این محصول نیز بهرهمند شوند.
پیشبینیهای کارشناسان نشان میدهد که در نیمه اول سال 1405، نرخ محصولات چوبی 30 تا 40 درصد افزایش خواهد داشت، اما این میزان همچنان بسیار کمتر از رشد قیمت چوب خام یا مصالح فلزی است. از این رو، چوب پلاست به عنوان یک راهکار اقتصادی و پایدار، میتواند انتخابی هوشمندانه برای مدیریت هزینههای پروژه باشد.
کاربردهای چوب پلاست در پروژههای ساختمانی
چوب پلاست مصارف متعددی در پروژههای ساختمانی دارد:
* نمای ساختمان: پروفیلهای چوب پلاست در اجرای نما، جایگزین مناسبی برای چوب طبیعی و کامپوزیتهای وارداتی به شمار میروند.
* کفپوش فضای باز: مقاومت بالا در برابر رطوبت، اشعه UV و آفتاب، باعث میشوند که این متریال برای روف گاردن، تراس و حیاط انتخاب خوبی باشد.
* سقف کاذب: از چوب پلاست میتوان در اجرای سقفهای کاذب داخلی نیز بهره برد.
* دیوارپوش داخلی: تایلهای دیواری چوب پلاست به عنوان جایگزین کاشی و سرامیک در فضاهای مرطوب مورد استفاده قرار میگیرند.

کاهش هزینههای بلندمدت؛ اولویت جدید پروژههای ساختمانی
تحولاتی که در نیمه اول 1405 شاهد آن هستیم به نوعی یک تغییر پارادایم محسوب میشود؛ به طوری که در این دوره توجه از هزینه اولیه به سمت هزینه کل چرخه عمر حرکت نموده است. در این شرایط که هر دفعه تعمیر، نگهداری یا تعویض متریال هزینهای چند برابر بیشتر نسبت به گذشته دارد، انتخاب متریالی که دارای عمر مفید بالاتری بوده و نیازمند به نگهداری کمتری هستند، اقتصادیتر و حائز اهمیتتر است. چوب پلاست متریالی است که در این زمینه و در این شرایط میدرخشد. این ماده در برابر موریانه، پوسیدگی، قارچزدگی و نوسانات دما مقاومت بالایی داشته و نیازی به رنگکاری دورهای نیز ندارد؛ در حالی که چوب طبیعی باید هر چند سال یک بار رنگآمیزی شود.
در مجموع، اقتصاد ایران در نیمه اول 1405 با رشد منفی تولید ناخالص داخلی، کاهش سرمایهگذاری و تشدید نااطمینانی مواجه شده است. با این حال، این دوره نشان داد که فشار اقتصادی میتواند شتابدهنده پذیرش تکنولوژیهای نوین باشد. سازندگانی که امروز به گزینههای اقتصادیتر مثل چوب پلاست روی میآورند، فردا پیشگامان استفاده از مصالح هوشمند خواهند بود.

